Jak uzyskać odszkodowanie za błąd lub zaniedbanie medyczne w Wielkiej Brytanii?

Błędy i zaniedbania medyczne to szczególny rodzaj wypadków kończących się urazem, gdyż wskazują na winę lekarza lub ogólnie ujętej służby zdrowia, od której oczekuje się udzielenia pomocy, a nie spowodowania lub pogłębienia urazu.

Jeżeli diagnoza medyczna okazała się błędna, lub przeprowadzony zabieg wykonany został niezgodnie ze sztuką lekarską, a błąd lub wypadek spowodowany jest brakiem ostrożności lub niekompetencją lekarza lub innego pracownika służby zdrowia, jest niezmiernie ważne, abyś miał dostęp do profesjonalnej pomocy prawnej, czyli prawnika specjalizującego się w dziedzinie błędów i zaniedbań medycznych.

Limit czasowy na zgłoszenie urazów wynikającego z błędu medycznego

Generalna zasada obowiązująca w przypadku roszczeń o odszkodowanie z tytułu wypadku i doznanego w jego konsekwencji urazu mówi, że poszkodowany ma 3 lata od momentu wypadku na zgłoszenie roszczenia. Po tym terminie roszczenie ulega przedawnieniu i sąd zgodzi się na jego wniesienie jedynie w absolutnie wyjątkowych przypadkach.

Tym niemniej, w przypadku roszczeń wynikających z błędu lub zaniedbania medycznego istnieją wyjątki, na podstawie których okres 3 lat na wniesienie roszczenia liczony jest od innego momentu, niż data wypadku. Najczęściej spotykane z nich to:

a) Wypadki z udziałem dzieci (nieletnich) – dziecko, które doznało urazu, nie może samo wnieść roszczenia o odszkodowanie, gdyż zgodnie z prawem nie ma zdolności do czynności prawnych. Dlatego, dzieci muszą być reprezentowane przez pełnomocników (znanych w angielskim prawie pod nazwą litigation friend), którymi najczęściej są rodzice, opiekunowie prawni lub inni członkowie najbliższej rodziny. Jednak, mimo że roszczenia w imieniu dzieci często wnoszone są w krótkim czasie od momentu wypadku i doznania urazu, okres 3 lat, po których roszczenie ulega przedawnieniu w tym przypadku rozpoczyna się dopiero wtedy, kiedy poszkodowany osiągnie pełnoletniość, a więc ukończy 18 lat. Jest tak dlatego, że ustawodawca przewidział sytuację, w której do czasu osięgnięcia przez poszkodowanego pełnoletniości (a więc pełnej zdolności do czynności prawnych) nikt w jego imieniu nie wystąpi z roszczeniem o odszkodowanie. W takim przypadku poszkodowane dziecko zostałoby pozbawione jakiejkolwiek możliwości dochodzenia odszkodowania za doznane urazy, co zdaniem ustawodawcy nie byłoby słuszne ani sprawiedliwe. Dlatego w przypadku urazu doznanego w okresie niepełnoletniości, roszczenie ulega przedawnieniu dopiero wraz z osiągnięciem przez poszkodowanego wieku 21 lat (o ile, jak wspomniano powyżej, sprawa nie została wcześniej wniesiona w imieniu niepełnoletniego przez jego pełnomocnika, np. rodzica).

b) Czas, kiedy poszkodowany dowiedział się o urazie i/lub jego negatywnych konsekwencjach zdrowotnych – w przypadku błędów i zaniedbań medycznych często negatywne konsekwencje pojawiają się po pewnym (czasem nawet bardzo długim) okresie czasu, dlatego liczenie okresu przedawnienia od daty wypadku również nie jest właściwe. W tego typu sytuacji, zgodnie z przepisami prawa, okres 3 lat do czasu przedawnienia zaczyna liczyć się od momentu, kiedy poszkodowany zorientował się, że błąd lub zaniedbanie medyczne doprowadziło do negatywnych konsekwencji dla jego zdrowia. Jeżeli więc np. negatywne konsekwencje błędnie postawionej diagnozy ujawniły się dokładnie rok po jej wydaniu (np. dzięki kolejnej, tym razem prawidłowej diagnozie), poszkodowany ma 3 lata od tej chwili (czyli tak naprawdę 4 lata od błędnej diagnozy) na wniesienie roszczenia o odszkodowanie. Należy jednak pamiętać, że często określenie dokładnego czasu powzięcia wiedzy o negatywnych skutkach błędu medycznego jest bardzo trudne i może ostatecznie okazać się, że roszczenie uległo przedawnieniu.

c) Brak zdolności umysłowej – w niektórych okolicznościach poszkodowana osoba nie jest w stanie świadomie kierować swoim postępowaniem ze względu na doznany uraz. Utrata zdolności umysłowych (ang. mental capacity) może być trwała lub czasowa, choć czas ten może być w niektórych przypadkach bardzo długi. W takich przypadkach prawo przewiduje wyjątek od reguły przedawnienia po upływie 3 lat od daty wypadku (błędu medycznego): jeżeli poszkodowany utracił zdolności umysłowe przed lub w momencie doznania urazu, okres 3 lat do przedawnienia rozpocznie się dopiero w momencie, kiedy poszkodowany odzyska pełnię władz umysłowych. Jeżeli okazałoby się, że poszkodowany nigdy nie odzyska pełni władz umysłowych, okres przedawnienia nie rozpocznie się nigdy, a roszczenie będzie mogło być wniesione w jakimkolwiek czasie przez uprawnionego pełnomocnika. Tym niemniej, jeżeli utrata władz umysłowych nastąpi dopiero po jakimś czasie od doznania urazu, okres 3 lat do momentu przedawnienia będzie nadal obowiązywał i roszczenie musi zostać wniesione w okresie 3 lat od daty błędu medycznego lub powzięcia przez poszkodowanego wiedzy o nim.

d) Śmierć poszkodowanego – w przypadku, gdyby osoba, która ucierpiała na skutek błędu lub zaniedbania medycznego zmarła w ciągu trwającego okresu 3 lat przedawnienia, okres ten jest wydłużany o 3 lata od momentu śmierci lub daty, kiedy pełnomocni spadkobiercy dowiedzieli się o zaistnieniu urazu.

Jeżeli Twoja sprawa dotyczy błędu lub zaniedbania medycznego, które miało miejsce więcej niż 3 lata temu i nie jest jednym z wyżej wymienionych wyjątków, nadal możliwe jest wniesienie roszczenia do sądu, lecz pozwany ma w takim przypadku prawo złożyć wniosek o odrzucenie roszczenia ze względu na przekroczenie ustawowego terminu. Sąd ma prawo odrzucić taki wniosek i przyjąć roszczenie do rozpatrzenia, jednak muszą być ku temu bardzo ważne, wyjątkowe powody, uzasadniające bardzo dokładnie i przekonująco (najlepiej poparte odpowiednimi dowodami), dlaczego niemożliwe było wniesienie roszczenia w odpowiednim terminie.